Палітычны аглядальнік Віталь Цыганкоў — пра стаўленне Крамля да правіцеля Беларусі.
– Падчас гэтай «выбарчай кампаніі» ад некаторых аналітыкаў мы пачулі старыя знаёмыя песні, – піша Цыганкоў. – Маўляў, Расея хоча ўчыніць для Лукашэнкі правакацыі, дэстабілізацыю і да таго падобнае. Каб аслабіць ягоныя пазіцыі, а можа і ўвогуле замяніць на больш згаворлівага – напрыклад, прарасейскага сілавіка.
Калі сочыш за падзеямі і аналізуеш палітыку даволі доўгі час, то некаторыя сюжэты, якія паўтараюцца з незайздроснай перыядычнасцю, выклікаюць ужо толькі іронію і раздражненне.
Колькі жывем, столькі і чуем фантазіі на тэму «Масква шукае Лукашэнку замену». Асабліва настойліва гэта гучала ў 2020 годзе, калі не толькі некаторыя эксперты, але і прадстаўнікі нашай дэмакратычнай апазіцыі спадзяваліся, што Крэмль дапаможа нарэшце пазбавіцца ад Аляксандра Лукашэнкі.
З чаго раптам? Лукашэнка абвясціў, што Беларусь уступае ў Еўразвяз? Паабяцаў адмяніць дзяржаўны статус расейскай мовы, якая пануе ўва ўсіх сферах жыцця? Зрабіўся прыхільнікам дэмакратыі і заявіў пра жаданне правесці свабодныя выбары?
Нібыта не. Усе гэтыя гады Лукашэнка паслядоўна праводзіў і ажыццяўляў на тэрыторыі Беларусі расейскія стратэгічныя інтарэсы.
Я лічу, што Расея можа сапраўды сыпаць Лукашэнку солі на хвост, пашчыпваць, пакусваць, нерваваць яго, ствараць яму псіхалагічныя праблемы. Але яна не збіраецца зрынаць Лукашэнку. З чаго б мяняць уласнага васала? Так, ён часам капрызлівы і нязручны, часам надта шмат просіць, але – васал.
Да таго ж, нават калі ўявіць, што раптам пад уплывам хвілінных эмоцыяў Крэмль нейкім загадкавым чынам заменіць Лукашэнку, то той імаверны хаос, якія можа выклікаць такая «аперацыя», можа прынесці нашмат больш рызыкаў і нестабільнасці для Расеі. Не мела баба клопату? Не, у Крамлі сядзяць не дурні.
2020 год даказаў тое, пра што я неаднаразова пісаў раней і што адстойваў у розных спрэчках і дыскусіях: у рэальна крытычнай сітуацыі, у выпадку пагрозы сваёй уладзе Лукашэнка пойдзе на паклон да Масквы.
Дзеля захавання асабістай улады ён будзе прадаваць незалежнасць – кавалкамі або разам (вядома, лепш кавалкамі, бо так выгадней і можна ў выніку атрымаць больш).
Лукашэнка і быў, і застаецца самым галоўным гарантам залежнасці ад Расеі. І Масква гэта цудоўна разумее, нібыта змагаючыся з ім у спакойныя часы, але адназначна падтрымліваючы ў крытычную хвіліну, робячы ўсё, каб ён застаўся пры ўладзе.
Бо Крэмль ведае: нікуды ён не падзенецца і ў патрэбны час зробіць Маскве любую паслугу, якой ад яго запатрабуюць.
Добро пожаловать в реальность!