Забаўляе, але і раздражняе, калі беларускія аналітыкі і эксперты з разумным відам, апісваючы персаналісткія дыктатуры, (кіраваньне Лукашэнкі) ставяць дыягназ - дыктатары адарваныя ад рэчаіснасьці і не разумеюць, што да чаго, пiша палiтолаг Павел Усаў.
Па-першае, такія аналітыкі і эксьперты ніколі не дадуць яснага адказу, а якая яна аб’ектыўная рэчаіснасьць, тая ад якой адарваныя дыктатары? Рэчаіснасьць абсалютна суб’ектыўнае пачуцьце і ў кожнага яна свая. Чаму незалежныя эксьперты думаюць, што іх разуменьне рэчаіснасьці правільнае. Рэчаіснасьць чалавека, які мае 1000 даляраў, будзе радыкальна адрозьнівацца ад рэчаіснасьці таго, у каго йх няма.
Па-другое, дыктатар не адрываецца ад рэчаіснасьці (калі яна ёсьць), ен стварае сваю і прымушае людзей у ей жыць і яе абслугоўваць. І шмат каму гэта падабаецца.
А тых, каму йх рэчаіснасьць не да спадобы, садзяць ці забіваюць.
Гэта і называецца ДЫКТАТУРА, АЎТАРЫТАРЫЗМ, ТАТАЛІТАРЫЗМ.
І такім чынам, адарваныя ад рэчаіснасьці не дыктатары, а як раз тыя, хто з дыктатурай змагаюцца.
У Беларусі ў 2020 годзе, як раз і была сітуацыя ў якой, частка грамадства была цалкам адарваная ад рэчаіснасьці, не разумела, што ў краіне дыктат.
Іншымі словамі - гэта ўлада фарміруе рэчаіснасьць, каго ўлада, таго і рэчаіснасьць і праўда. Рэальна тое, што ўплывае на жыцьце чалавека тут і цяпер - садзіць, нішчыць, альбо ўзвышае і вызваляе.
Па-трэцьцяе, дапусьцім, што ёсьць нейкая аб’ектыўная рэчаіснасьць з якой мы пагаджаемся, нешта ўтульнае для нас, камфортнае, стабільнае, пазітыўна развіваючае.
І вось дыктатар ад гэтай рэчаіснасьці адарваўся, глядзіць на рэчы па іншаму. Несвабода для яго = свабода; рэпрэсіі = парадак; прыгнет і прымус = выражэньне добрай волі; фальсіфікацыі = права выбару; разбурэньне суверэнітэту = шчыт незалежнасьці; вайна = мір, выказваньне свайго меркаваньня = экстрэмізм.
З большага Лукашэнка адарваны ад "аб’ектыўнай рэчаіснасьці" каля 30 год. І чаму гэтая адарваначьць не замінала яму спакойна трымаць уладу 30 год. Ні сінія пальцы, ні пустая галава, ні пацешнасьць, з якой разумныя людзі сьмяюцца і жартуюць. Ну дурак дураком, а кіруе 10 млн., ужо 30 год і робіць зь ймі што заўгодна, прымушаючы адну частку трымаць ў падпарадкаваньні іншую. Былі дыктары, адарваныя ад рэчаiснасьці, якія кіравалі і па болей.
Атрымоўваецца, што адарваўшыся ад рэчаіснасьці Лукашэнка здолеў стабільна дыктатурыць 30 год. Нават пасьля 2020 году працягвае жыць і уладарыць у адарваньні ад рэальнасьці і будзе хіба да самой сьмерці. На пост-савецкай прасторы, сярод іншых дыктатараў ужо паставіў рэкорд. Вось вам і адрыў ад рэчаіснасьці.
А што з тымі, хто ад рэчаіснасьці нібы не адарваны. Як там незалежныя эксьперты, аналітыкі журналісты, якія з году ў год паўтараюць, што Лукашэнка адарваны ад рэчаіснасьці?
Мы, як супольнасьць (якая нібы сябруе з рэчаіснасьцю, хаця і не ведаем, што яно такое), страцілі ўсе: краіну, перспектывы, даробак, а нехта страціў свабоду, жыцьце.
Таму паважаныя эксьперты ад аўтарытарных рэжымаў і журналісты, можа хопіць пісаць пра адарванасьць дыктатараў ад рэчаіснасьці. Гэтыя слоўная эквілібрыстыка нічога супольнага з РЭЧАІСНАСЬЦЮ не мае.
Добро пожаловать в реальность!