Канец кастрычніка, іншагароднія студэнты ўжо рассяліліся, а зняць кватэру ў Мінску па-ранейшаму складана. Прапановаў практычна няма, і кошты адпаведна ўзняліся ўгору. Чаму ў беларускй сталіцы ўзнік дэфіцыт арэнднага жылля і калі спыніцца рост коштаў на яго.
Аднапакаёвак здаюць у чатыры разы менш
— Аб’ём прапановаў на рынку арэнды жылля ў сталіцы працягвае змяншацца са жніўня. Адной з прычынаў гэтага стала пагроза прэзідэнта канфіскоўваць кватэр ы, пабудаваныя за льготныя крэдыты . Я думаю, людзі проста напалохаліся і, пакуль сітуацыя не высветліцца , вырашылі пачакаць, — тлумачыць адмысловец агенцтва нерухомасці «Роял Сити» Арцём Сахарэвіч.
Н агадаем, што н а пачатку верасня кіраўнік дзяржавы з агадаў праверыць, якім чынам выкарыстоўваецца жытло, пабудаванае на ільготных умовах і, калі яно здаецца ў арэнду, адабраць яго ва ўласнікаў.
Колькасць прапановаў арэнды ў параўнанні з ліпенем зменшылася ўдвая. А «бюджэтных кватэраў», якія найбольш запатрабаваныя — аднапакаёвак за 200-250 долараў — дык і ўвогуле сталі здаваць ў чатыры разы менш .
— Зараз маладыя сем’і стаяць у чэргах за кватэрамі нават па 300 долараў і вышэй. Бо вельмі складана знайсці прыстойн ае жыллё , непадалёк ад цэнтру, — кажа Арцём Сахарэвіч.
З тым, што заява прэзідэнта стала асноўным чыннікам у змяньшэнні прапаноў арэнднага жытла, згоны і эканаміст Алесь Сянкевіч. Ён называе і яшчэ адн у прычыну :
— Даходы насельніцтва вярнуліся амаль на дакрызісны ўзровень, уладальнікі жылля ведаюць пра гэта і ўздымаюць кошты, каб кампенсаваць страты, якія яны панеслі цягам крызісу.
Да таго ж кватэр ў Мінску проста не хапае.
— Попыт на жы ллё расце значна хутчэй, чым колькасць кватэр на рынку арэнд ы , — мяркуе Арцём Сахарэвіч. — Гэта не праблема аднаго дня. Нічога рэзка не змянялася, але дэфіцыт абвастраецца . Як сведчыць вопыт мінулых гадоў, у наступным будзе падобная сітуацыя, калі не горш. У лепшым выпадку, застанецца на цяпершнім узроўні.
Ці дагоніць Мінск суседнія сталіцы па коштах арэнднага жылля?
Як павялічваюцца тэмпы прыросту насельніцтва
Мінску , паказвае апошні перапіс. Калі ў 2005-м у сталіцу з рэгіёнаў Беларусі перабраліся 10 049 чалавек і толькі 817 замежнікаў, то ў 2009-м гэтыя лічбы павялічыліся ў два і тры разы адпаведна, паказчык унутранай міграцыі склаў 19 694 чалавекі, знешняй — 2 738 чалавек. Хоць адмыслоўцы і спадзяюцца, што ў лістападзе кошты арэнды жылля стабілізуюцца , але ці ёсць мяжа, да якой яны могуць расці? Алесь Сянкевіч мяркуе, што яна можа зраўняцца з коштам суседніх сталіц, да прыкладу, Кіева:
— Бо ў Менск людзі едуць, каб адшукаць больш грашовую працу . Д зеля гэтага яны гатовыя значную частку ахвяраваць за жыллё, зменьшыўшы выдаткі на транспарт, харчаванне. Бо альтэрнатывы толькі дзве. Альбо паехаць за мяжу, а гэта хутчэй за ўсё Расія і там іншыя выдаткі. Альбо заставацца тут і працаваць практычна на жыллё. Бо ў правінцыі працы няшмат, а тая, што ёсць, не надта прыбытковая для людзей.
Хто абсалютна выйграе ў сітуацыі, дык гэта гарадскі бюджэт. Падаткі, якія былі сплочаныя арэндадаўцамі за першы квартал бягучага году, склалі 6,2 млрд рублёў. Пасля таго, як у красавіку падатак быў ўзняты з 35-70 тыс. рублёў у залежнасці ад характэрыстык кватэры да 75-100 тысяч рублёў , прыбытак у бюджэт мусіць скласці яшчэ каля 28 млрд. рублёў.
Добро пожаловать в реальность!